BELANJAWAN 2027 meletakkan Malaysia di hadapan pertimbangan sukar: Melindungi isi rumah daripada kejutan ekonomi sambil memastikan bantuan tidak menjejaskan pemulihan fiskal.
Perdana Menteri, Datuk Seri Anwar Ibrahim membentangkan Belanjawan Madani kelima pada 9 Oktober, dengan perlindungan sosial sebagai sebahagian janji nasional. Kredibilitinya bukan sekadar bergantung pada pengumuman, tetapi pada keberkesanan lapan pilihan dasar menghasilkan perubahan terukur tanpa menambah tanggungan tidak mampan.
Pertama, cadangan peruntukan melebihi RM80 bilion bagi subsidi, bantuan dan insentif amat besar. Ucapan rasmi menganggarkan subsidi bahan api sahaja sebanyak RM40 bilion, mencerminkan tekanan krisis Asia Barat.
Namun perbandingan langsung dengan angka RM49 bilion yang dilaporkan bagi Belanjawan 2026 boleh mengelirukan jika program, tempoh perakaunan dan takrifnya berbeza.
Angka keseluruhan lebih tinggi tidak semestinya bermaksud bantuan tunai meningkat pada kadar sama.
Penyelarasan kategori secara telus penting untuk kefahaman rakyat dan penelitian Parlimen, khususnya bagi mengelakkan tafsiran yang tidak konsisten tentang skala bantuan sebenar.
Kedua, bantuan bersasar diperluas. Peruntukan gabungan Sumbangan Tunai Rahmah (STR) dan Sumbangan Asas Rahmah (SARA) meningkat daripada RM15 bilion kepada RM16 bilion.
Penerima STR yang layak mungkin menerima SARA sehingga RM150 sebulan, manakala orang dewasa di luar STR dijanjikan dua pembayaran RM100.
Semua ini masih cadangan belanjawan, bukannya bukti setiap penerima sasaran sudah menerima manfaat.
Liputan penyaluran, keciciran penerima dan kuasa beli sebenar perlu menjadi ukuran kejayaan, termasuk pengalaman penerima di kawasan yang sukar mendapat akses perkhidmatan.
Ketiga, pelepasan cukai menangani tekanan golongan berpendapatan sederhana. Ambang pelepasan individu dicadangkan meningkat daripada RM9,000 kepada RM12,000, bersama pengurangan satu mata peratusan bagi julat pendapatan pemastautin tertentu.
Langkah ini boleh meningkatkan pendapatan boleh guna pembayar cukai, tetapi manfaat langsungnya kecil bagi isi rumah tanpa pendapatan bercukai mencukupi. Penilaian agihan wajar menerbitkan manfaat mengikut kumpulan pendapatan, bukan sekadar jumlah penerima.
Keempat, isu gaji mendapat perhatian. Kenaikan gaji minimum daripada RM1,700 kepada RM2,000 diumumkan untuk Jun 2027, dengan pengecualian bagi perusahaan kecil.
Gaji lebih tinggi boleh menyokong penggunaan, namun perniagaan bermargin rendah memerlukan bantuan produktiviti dan peraturan peralihan jelas. Pengumuman itu bukan kenaikan serta-merta untuk semua pekerja.
Kelima, perlindungan subsidi bahan api dan elektrik bersasar mesti dinilai berdasarkan harga antarabangsa yang tidak menentu. Kerajaan menyatakan kuota bulanan BUDI95 meningkat kepada 300 liter, manakala perlindungan elektrik meliputi penggunaan 800 kilowatt-jam.
Ketidakstabilan Asia Barat boleh meningkatkan kos tenaga, pengangkutan dan makanan. Pembuat dasar perlu melaporkan agihan manfaat subsidi serta kesan inflasi, sambil mencegah ketirisan dan kejutan mendadak kepada isi rumah.
Keenam, konsolidasi fiskal kekal penting. Unjuran rasmi meletakkan defisit 2026 pada 3.6 peratus Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) dan menyasarkan 3.3 peratus pada 2027, dengan hutang Persekutuan diunjurkan sebanyak 63.7 peratus KDNK.
Ini ramalan, bukannya pencapaian sebenar yang boleh dianggap terjamin tanpa pemantauan. Andaian hasil lebih tinggi, pendedahan petroleum dan liabiliti luar jangka memerlukan penelitian, terutama apabila keadaan luaran merosot.
Ketujuh, daya saing tidak boleh dipisahkan daripada perbelanjaan sosial. Cadangan kadar cukai lebih rendah untuk perusahaan mikro, kecil dan sederhana, kemudahan pembiayaan serta insentif pelaburan boleh menggalakkan pemformalan dan kapasiti produktif.
Namun jaminan bukan perbelanjaan, pelaburan diluluskan bukan pelaburan direalisasikan dan pembiayaan diumumkan tidak semestinya disalurkan. Pembangunan Bumiputera patut diukur melalui kelangsungan perniagaan, kemahiran, integriti perolehan dan peningkatan pendapatan mampan.
Kelapan, ekonomi politik menuntut kesederhanaan. Pakatan Harapan dan Barisan Nasional, termasuk UMNO, mempunyai insentif menunjukkan keprihatinan menjelang Pilihan Raya Umum Ke-16 (PRU16); Perikatan Nasional pula berhak mempersoalkan kemampuan fiskal dan pelaksanaan. Insentif sedemikian lazim dalam demokrasi, namun pengundi berhak mendapat hasil yang boleh disahkan, bukan janji semata-mata.
Ia tidak membuktikan pembelian undi atau perbelanjaan tidak wajar. Begitu juga, janji nasional ialah komitmen politik, bukannya bukti pelaksanaan atau mandat pilihan raya yang disahkan secara bebas.
Belanjawan 2027 turut mengunjurkan pertumbuhan ekonomi antara 4.2 hingga 5.2 peratus. Pertumbuhan boleh menyediakan ruang fiskal, tetapi hasilnya bergantung pada pelaksanaan pelaburan, produktiviti dan daya tahan isi rumah.
Parlimen harus membezakan peruntukan dicadangkan dalam Rang Undang-Undang Perbekalan daripada peruntukan diluluskan, komitmen dan pembayaran sebenar, menggunakan asas perbandingan 2026 yang setara.
Papan pemuka pelaksanaan yang diyakini perlu mendedahkan penyaluran bantuan bulanan, kos subsidi, kelewatan pembayaran, prestasi hasil, risiko hutang dan pencapaian wilayah, dengan semakan bebas jawatankuasa Parlimen serta institusi audit.
Rakyat perlu mengetahui sama ada bantuan sampai kepada keluarga desa, pekerja bandar dan golongan rentan sebelum naratif politik mengeras.
Belanjawan paling bermakna bukan semestinya paling besar atau paling ketat. Yang penting, ia melindungi isi rumah hari ini, menyokong perusahaan esok dan menjadikan kewangan awam Malaysia lebih berdaya tahan selepas pilihan raya. – UTUSAN
PENULIS ialah pengulas bebas dan penganalisis politik-ekonomi.
The post Belanjawan 2027: Lapan perkara yang akan menguji ekonomi negara appeared first on Utusan Malaysia.
