ISU keselamatan radiasi di Unit Perubatan Nuklear, Pusat Perubatan Universiti Malaya (PPUM) kini mencetuskan polemik apabila dakwaan serius dibangkitkan oleh seorang bekas juru X-ray yang kini berdepan penyakit kanser.
Kes berkenaan bukan sekadar melibatkan aspek teknikal perubatan, sebaliknya menyentuh soal kepercayaan, integriti institusi dan keselamatan nyawa.
Dakwaan yang disuarakan oleh Nur Fauzia Abdul Razak, 35, membuka ruang kebimbangan apabila beliau mengaitkan kewujudan ‘kluster’ penyakit dalam kalangan kakitangan selepas pemasangan mesin Positron Emission Tomography-Computed Tomography (PET-CT).
Lebih membimbangkan, terdapat laporan menunjukkan staf terbabit didiagnosis kanser dan masalah tiroid dalam tempoh yang dianggap singkat.
Jika benar, situasi tersebut memberi gambaran seolah-olah wujud kecuaian serius dalam pematuhan prosedur keselamatan radiasi.
Namun, persoalan utama yang timbul ialah sama ada dakwaan ini berasaskan bukti saintifik yang kukuh atau sekadar kebetulan statistik.
**media[3494877]**
Dalam bidang perubatan nuklear, kesan radiasi lazimnya mengambil masa bertahun-tahun sebelum menunjukkan simptom klinikal.
Justeru, hujah yang dibangkitkan oleh pihak peguam bahawa tempoh pendedahan terlalu singkat untuk menghasilkan kesan sedemikian menimbulkan keraguan, namun pada masa sama ia tidak boleh diketepikan sepenuhnya.
Penafian oleh pihak Universiti Malaya pula menegaskan bahawa semua prosedur keselamatan dipatuhi dan fasiliti PET-CT adalah selamat.
Ini merupakan respons yang dijangka daripada mana-mana institusi, khususnya yang melibatkan reputasi hospital pengajar terkemuka.
Namun, dalam era ketelusan maklumat, penafian semata-mata tanpa siasatan bebas yang telus berisiko menghakis keyakinan awam.
Dalam konteks itu, isu sebenar ialah sejauh mana mekanisme pemantauan keselamatan radiasi dilaksanakan dan diaudit secara berkala.
Kewujudan tujuh individu yang didakwa terjejas, walaupun belum dibuktikan secara langsung berpunca daripada pendedahan radiasi, sudah cukup untuk mencetuskan keperluan kepada siasatan menyeluruh oleh pihak berkuasa seperti Lembaga Perlesenan Tenaga Atom (AELB).
Lebih penting, aspek kebajikan pekerja kesihatan tidak boleh dipandang ringan.
Mereka merupakan barisan hadapan dalam sistem penjagaan kesihatan dan sebarang risiko pekerjaan yang tidak ditangani dengan serius boleh memberi implikasi besar terhadap moral serta kepercayaan dalam sektor ini.
Tanpa penjelasan yang jelas dan berfakta, ruang spekulasi akan terus melebar, sekali gus mencetuskan panik dalam kalangan masyarakat.
Justeru, langkah paling wajar ketika ini adalah menjalankan siasatan bebas, telus dan berasaskan bukti saintifik.
Dalam dunia perubatan, keselamatan tidak boleh dikompromi.
