Kota Kinabalu: Pelan Pembangunan Infrastruktur Sabah 2025 perlu mengutamakan penaiktarafan sekolah daif, peluasan kesalinghubungan digital dan peningkatan kemudahan asrama bagi memastikan pendidikan berterusan kepada pelajar di kawasan pedalaman, menurut Prof. Vincent Pang dari Universiti Malaysia Sabah (UMS).
“Penambahbaikan juga perlu meliputi peningkatan kemudahan sanitasi, memastikan pelajar mempunyai akses kepada air bersih serta menyediakan bekalan elektrik melalui sumber tenaga boleh diperbaharui seperti panel solar untuk menyokong penggunaan alat pembelajaran digital,” katanya.
Perkara ini diketengahkan dalam episod kedua Podcast Sabah Action Body Advocating Rights (Sabar) dan Kopitiam Council berjudul “Suara ke Tindakan” pada 21 Mac.
Pang dan Datuk Mohd Hanafiah Mohd Kassim, Setiausaha Tetap Kementerian Sains, Teknologi dan Inovasi berbicara bersama pengacara Adi dan Haffisz.
Pembinaan bilik darjah mudah alih di kawasan yang sukar diakses juga boleh meningkatkan peluang pembelajaran bagi komuniti terpencil.
Unit mudah alih ini perlu dilengkapi sumber pendidikan moden, kesalinghubungan internet dan ruang pembelajaran yang boleh diubah suai mengikut keperluan kanak-kanak dari pelbagai peringkat umur dan tahap pendidikan.
Guru mudah alih juga boleh ditugaskan untuk mengiringi bilik darjah ini bagi memastikan pelajar menerima pengajaran khusus yang disesuaikan dengan cabaran pembelajaran mereka yang unik.
“Penambahbaikan rangkaian pengangkutan luar bandar juga akan mengurangkan cabaran perjalanan harian bagi pelajar dan guru. Membangunkan jalan raya yang lebih selamat, memperluas hubungan laluan air untuk kampung pesisir serta memperkenalkan perkhidmatan pengangkutan sekolah khas boleh meningkatkan kadar kehadiran dan menyediakan akses pendidikan yang lebih selamat dan boleh dipercayai kepada pelajar,” kata Prof. Vincent.
Beliau berkata kesempitan kewangan menyukarkan keluarga untuk menanggung keperluan asas seperti pakaian seragam, pengangkutan dan alat tulis.
Tekanan kewangan ini sering memaksa kanak-kanak berhenti sekolah lebih awal untuk membantu keluarga mereka. Bagi sesetengah keluarga, pelaburan dalam pendidikan dilihat sebagai keutamaan kedua apabila berdepan keperluan mendesak untuk makanan, tempat tinggal dan keperluan asas lain.
Beliau mengimbas satu kajian Unicef Malaysia pada 2019 yang mengenal pasti kesukaran ekonomi sebagai faktor utama yang menghalang kanak-kanak daripada meneruskan pendidikan.
Ramai keluarga bergantung kepada anak-anak untuk membantu kerja rumah, menjaga adik-beradik yang lebih muda, atau menyumbang dari segi kewangan kepada keluarga.
Keadaan ini amat ketara dalam komuniti luar bandar yang bergantung kepada pertanian dan perikanan, di mana kanak-kanak mungkin dijangka membantu mengusahakan tanaman, menangkap ikan, atau menjalankan aktiviti ekonomi lain.
“Dalam kes seumpama ini, pendidikan anak-anak menjadi perkara kedua berbanding keperluan untuk kelangsungan hidup ekonomi.
“Selain itu, kos tidak langsung seperti perbelanjaan kokurikulum dan alat pembelajaran digital menambahkan lagi beban kepada isi rumah yang sudah pun bergelut, menjadikan hasrat untuk bersekolah secara berterusan sesuatu yang sukar dicapai bagi sesetengah keluarga.
“Kesempitan ekonomi juga memberi kesan ketara terhadap pemakanan, yang seterusnya menjejaskan perkembangan kognitif dan tumpuan pelajar di dalam kelas.
“Ramai kanak-kanak di kawasan luar bandar mengalami pemakanan yang tidak mencukupi dan tidak seimbang sejak sebelum memasuki alam persekolahan, dan kekurangan zat ini menjejaskan prestasi akademik mereka,” katanya.