100,000 pelanggan Wasiyyah membuktikan semua orang perlukan perancangan harta

Apabila saya menubuhkan Wasiyyah lebih dua dekad yang lalu, saya mempunyai satu impian yang sederhana, iaitu membantu masyarakat Islam merancang harta mereka dengan lebih baik agar urusan keluarga menjadi lebih mudah apabila berlaku kematian.

Pada ketika itu, saya tidak pernah membayangkan bahawa suatu hari nanti Wasiyyah berpeluang membantu lebih 100,000 pelanggan daripada pelbagai latar belakang, profesion dan tahap kekayaan.

Sepanjang perjalanan ini, saya telah bertemu dengan pelbagai lapisan masyarakat seperti penjawat awam, guru, doktor, jurutera, peguam, usahawan, pesara, suri rumah, orang kampung, malah pemilik syarikat besar.

Ada yang memiliki harta bernilai hanya ribuan ringgit dan ada juga yang mempunyai aset bernilai puluhan juta ringgit. Walaupun kedudukan kewangan mereka berbeza, saya mendapati mereka sebenarnya berkongsi beberapa cabaran yang sama.

Sikap suka bertangguh

Pengajaran pertama yang saya pelajari ialah masalah terbesar dalam perancangan harta bukanlah kekurangan harta, tetapi sikap suka menangguhkan tindakan.

Ramai yang memahami kepentingan hibah, wasiat dan perancangan pusaka. Mereka pernah menghadiri seminar, membaca artikel atau mendengar perkongsian mengenainya. Namun, apabila ditanya mengapa mereka masih belum membuat perancangan, jawapan yang sering diberikan ialah masanya belum tiba lagi untuk mereka bertindak.

Hakikatnya, tiada siapa yang mengetahui bila ajal akan tiba. Dalam pengalaman saya, terdapat pelanggan yang telah membuat temu janji untuk memulakan perancangan tetapi meninggal dunia sebelum proses tersebut sempat disempurnakan.

Ada juga yang telah mengumpulkan kekayaan sepanjang hayat tetapi meninggalkan keluarga tanpa sebarang panduan tentang cara harta tersebut harus diuruskan selepas kematian mereka.

Syarat untuk berbalah bukanlah nilai harta

Pengajaran kedua yang saya pelajari ialah konflik keluarga jarang berpunca daripada jumlah harta yang ditinggalkan. Pada peringkat awal kerjaya, saya beranggapan bahawa perebutan harta hanya berlaku dalam keluarga yang memiliki kekayaan yang besar.

Namun, pengalaman menunjukkan sebaliknya. Saya pernah melihat adik-beradik bertelagah selama bertahun-tahun kerana sebuah rumah kampung yang nilainya tidak seberapa.

Pada masa yang sama, saya juga melihat keluarga yang berjaya menguruskan pembahagian aset bernilai jutaan ringgit tanpa sebarang pertikaian. Perbezaannya bukan pada nilai harta, tetapi pada kejelasan perancangan yang ditinggalkan oleh si mati.

Apabila sesuatu tidak dibuat secara bertulis dan telus semasa hayat, pelbagai andaian akan muncul selepas kematian. Setiap waris mungkin mempunyai tafsiran yang berbeza tentang hasrat sebenar ibu atau bapa mereka.

Keadaan ini sering menjadi punca salah faham yang akhirnya merosakkan hubungan kekeluargaan.

Perancangan harta lebih berkaitan dengan manusia

Pengajaran ketiga ialah perancangan harta sebenarnya lebih berkaitan dengan manusia daripada harta itu sendiri. Ramai orang menganggap hibah, wasiat dan faraid sebagai isu teknikal atau perundangan semata-mata.

Namun, setelah berinteraksi dengan puluhan ribu pelanggan, saya melihat bahawa perkara yang paling penting bukanlah dokumen, tetapi kesan dokumen tersebut terhadap kehidupan manusia.

Apabila seseorang membuat perancangan yang baik, beliau sebenarnya sedang memberikan ketenangan kepada pasangan, anak-anak dan ahli keluarga yang bakal ditinggalkan.

Sebaliknya, apabila seseorang gagal membuat perancangan, beliau mungkin tanpa sedar sedang mewariskan kesulitan kepada orang yang paling disayanginya.

Saya juga belajar bahawa kasih sayang tidak boleh diukur melalui kata-kata semata-mata. Kasih sayang yang sebenar sering diterjemahkan melalui tindakan. Salah satu tindakan tersebut ialah memastikan keluarga tidak dibebani dengan masalah pentadbiran harta selepas pemergian kita.

Orang berharta lebih sukar merancang harta

Pengajaran keempat ialah kekayaan tidak semestinya menjadikan seseorang lebih bersedia untuk merancang. Pada awalnya, saya menjangkakan golongan berada lebih peka tentang kepentingan perancangan harta. Namun, realitinya tidak semestinya begitu.

Ada individu yang memiliki aset yang sangat banyak tetapi langsung tidak mempunyai sebarang pelan pewarisan.

Sebaliknya, terdapat juga pelanggan yang mempunyai pendapatan sederhana tetapi mengambil langkah awal untuk memastikan kebajikan keluarga mereka terjamin.

Keadaan ini mengajar saya bahawa kesedaran tentang perancangan harta tidak bergantung pada jumlah kekayaan seseorang. Sebaliknya, ia lebih bergantung pada cara seseorang melihat tanggungjawabnya terhadap keluarga.

Anggapan waris akan faham secara automatik

Pengajaran kelima ialah komunikasi keluarga sangat penting. Banyak pertikaian yang berlaku selepas kematian sebenarnya berpunca daripada perkara yang tidak pernah dibincangkan semasa hayat.

Sesetengah ibu bapa beranggapan bahawa anak-anak akan memahami hasrat mereka secara automatik. Malangnya, perkara tersebut tidak selalu berlaku.

Saya mendapati keluarga yang mempunyai budaya komunikasi yang baik biasanya lebih mudah menguruskan isu pewarisan. Mereka memahami sebab sesuatu keputusan dibuat dan menghormati hasrat yang telah dinyatakan lebih awal.

Sebaliknya, apabila segala-galanya dirahsiakan atau dibiarkan tanpa penjelasan, risiko konflik akan menjadi lebih tinggi.

Pengajaran keenam ialah masyarakat semakin sedar tentang kepentingan perancangan harta, tetapi masih banyak usaha pendidikan yang perlu dilakukan.

Jika dibandingkan dengan dua puluh tahun lalu, kesedaran masyarakat hari ini jauh lebih baik. Semakin ramai yang memahami konsep hibah, wasiat dan pengurusan pusaka.

Namun, saya masih menemui ramai individu yang beranggapan bahawa perancangan harta hanya sesuai untuk golongan kaya. Ada juga yang berfikir bahawa mereka terlalu muda untuk memikirkannya.

Hakikatnya, sesiapa yang mempunyai tanggungan, harta atau tanggungjawab terhadap keluarga memerlukan perancangan yang sewajarnya.

Setiap orang berharta mempunyai hasrat meninggalkan legasi

Pengajaran ketujuh ialah setiap orang mahu meninggalkan legasi. Walaupun bentuknya berbeza, saya mendapati hampir semua pelanggan mempunyai keinginan yang sama.

Mereka mahu keluarga mereka hidup dengan baik selepas ketiadaan mereka. Mereka mahu anak-anak mendapat pendidikan yang sempurna. Mereka mahu pasangan dapat meneruskan kehidupan dengan tenang. Mereka mahu hasil usaha sepanjang hayat dimanfaatkan dengan sebaik-baiknya.

Keinginan ini menunjukkan bahawa perancangan harta bukan sekadar berkaitan aset. Ia sebenarnya berkaitan harapan, impian dan tanggungjawab yang ingin diteruskan kepada generasi seterusnya.

Selepas membantu lebih 100,000 pelanggan, pengajaran paling besar yang saya peroleh ialah legasi sebenar bukan terletak pada jumlah harta yang ditinggalkan.

Saya pernah melihat keluarga yang menerima harta yang banyak tetapi kehilangan hubungan sesama mereka. Saya juga pernah melihat keluarga yang menerima harta yang sederhana tetapi kekal bersatu dan saling menyokong antara satu sama lain.

Akhirnya, apa yang benar-benar bernilai bukanlah jumlah wang dalam akaun bank atau bilangan hartanah yang dimiliki. Yang lebih penting ialah sama ada kita telah menyediakan keluarga untuk menghadapi kehidupan selepas ketiadaan kita.

Jika ada satu perkara yang ingin saya kongsikan hasil pengalaman membantu lebih 100,000 pelanggan, ia adalah ini: jangan tangguhkan perancangan yang boleh melindungi orang yang paling anda sayangi.

Harta boleh dicari semula, tetapi masa yang telah berlalu tidak akan kembali. Perancangan yang dibuat hari ini mungkin menjadi hadiah paling berharga kepada keluarga kita pada masa hadapan. - DagangNews.com