johardy14/10/2026 - 08:00 Oleh Nor Tasnim Syahera Rasak editor@dagangnews.com Apa gunanya wang tambahan dalam poket jika harga makanan, pengangkutan dan keperluan keluarga turut meningkat?
Bagi rakyat yang setiap bulan terpaksa mengira perbelanjaan, tambahan bantuan kerajaan atau kenaikan gaji sememangnya melegakan.
Namun, kelegaan itu mungkin tidak bertahan lama jika sebahagian besar wang berkenaan habis untuk menampung kos kehidupan yang semakin tinggi.
Inilah antara persoalan penting dalam menilai kejayaan Belanjawan 2027. Ukurannya bukan sekadar berapa banyak bantuan disalurkan atau berapa tinggi gaji dinaikkan, tetapi sejauh mana rakyat benar-benar mampu membeli keperluan dan memperbaiki kehidupan mereka.
Dalam kerangka Ekonomi MADANI, usaha meningkatkan pertumbuhan ekonomi, memperkukuh kesejahteraan rakyat dan menambah baik tadbir urus saling berkait.
Pertumbuhan membuka peluang pekerjaan dan perniagaan, manakala pengagihan manfaatnya menentukan sejauh mana rakyat dapat menikmati hasil pembangunan. Tadbir urus pula memastikan sumber negara digunakan dengan berkesan.
Justeru, Belanjawan 2027 perlu dinilai melalui dua persoalan utama. Adakah langkah yang diumumkan benar-benar meningkatkan kuasa beli rakyat? Adakah perbelanjaan kerajaan turut memperkukuh kemampuan ekonomi negara menghasilkan barangan dan perkhidmatan?
Bantuan RM16 bilion
Peruntukan Sumbangan Tunai Rahmah (STR) dan Sumbangan Asas Rahmah (SARA) meningkat daripada RM13 bilion pada 2025 kepada RM15 bilion pada 2026.
Bagi 2027, kerajaan mengumumkan peningkatan peruntukan STR dan SARA kepada RM16 bilion.
Peningkatan ini memperlihatkan kesinambungan usaha kerajaan melindungi rakyat daripada tekanan kewangan, khususnya golongan yang paling terkesan dengan kos sara hidup.
Dari sudut ekonomi, bantuan tersebut turut berpotensi menyokong permintaan domestik.
Apabila sebuah keluarga menggunakan bantuan untuk membeli barang dapur, perbelanjaan itu menjadi pendapatan kepada peruncit. Peruncit kemudian menambah pesanan daripada pembekal, sekali gus menggerakkan kegiatan pengeluaran dan pengedaran.
Namun, kesan positif ini bergantung pada sumber bekalan dan sejauh mana perniagaan tempatan mendapat manfaat.
Jika permintaan dipenuhi oleh pengeluar dalam negara, manfaatnya boleh dinikmati petani, pengusaha makanan, pengangkut dan pekerja tempatan.
Sebaliknya, apabila sebahagian besar pembelian melibatkan barangan import, sebahagian daripada perbelanjaan tersebut akan mengalir ke luar negara.
Dalam konteks ini, peluasan penggunaan SARA kepada pembelian barangan basah dan segar di 216 pasar tani atau tamu di bawah Lembaga Pemasaran Pertanian Persekutuan (FAMA) merupakan langkah yang boleh menghubungkan bantuan rakyat dengan kegiatan ekonomi tempatan.
Bagaimanapun, pelaksanaannya perlu memastikan peniaga mudah mengambil bahagian, bekalan mencukupi dan urusan pembayaran berjalan lancar.
Harga barang boleh menghakis nilai bantuan
Satu perkara yang tidak boleh diketepikan ialah hubungan antara peningkatan permintaan dengan kemampuan pengeluaran.
Apabila lebih ramai pengguna mempunyai wang untuk berbelanja tetapi bekalan barangan masih terbatas, tekanan terhadap harga boleh berlaku.
Jika keadaan ini berterusan, nilai sebenar bantuan yang diterima rakyat mungkin semakin berkurangan.
Bagaimanapun, ini tidak bermaksud Belanjawan 2027 semestinya menyebabkan harga barang meningkat.
Harga turut dipengaruhi kos bahan mentah, pengangkutan, kadar pertukaran matawang dan keadaan cuaca.
Oleh itu, sebarang perubahan harga selepas pelaksanaan belanjawan perlu diteliti berdasarkan punca sebenar, bukannya terus dikaitkan dengan satu dasar kerajaan.
Apa yang lebih penting ialah memastikan tambahan bantuan benar-benar meningkatkan kemampuan membeli, bukan sekadar menampung kenaikan perbelanjaan harian.
Gaji minimum RM2,000 belum menyelesaikan semuanya
Persoalan kuasa beli juga berkait rapat dengan pendapatan pekerja.
Belanjawan 2025 mengumumkan kenaikan gaji minimum daripada RM1,500 kepada RM1,700. Menerusi Belanjawan 2027 pula, kerajaan menetapkan kenaikan gaji minimum kepada RM2,000 mulai Jun 2027.
Bagaimanapun, perusahaan mikro, kecil dan sederhana (PMKS) dengan hasil jualan di bawah RM50 juta diberikan pengecualian bagi membolehkan mereka menyesuaikan model perniagaan.
Menurut pengumuman kerajaan, lebih empat juta pekerja tertakluk kepada kadar gaji minimum baharu itu.
Kenaikan ini berpotensi memperbaiki pendapatan pekerja yang menikmati pelaksanaannya.
Namun, kenaikan gaji turut membawa cabaran kepada majikan, khususnya perusahaan yang beroperasi dengan margin keuntungan kecil.
Ada perniagaan yang mampu menanggung tambahan kos melalui peningkatan jualan dan kecekapan operasi. Namun, ada juga yang mungkin menghadapi tekanan kewangan.
Sebab itulah agenda kenaikan gaji perlu bergerak seiring dengan peningkatan produktiviti.
Bagi perusahaan kecil, perubahan tidak semestinya memerlukan pelaburan teknologi yang terlalu mahal.
Penggunaan mesin yang mengurangkan pembaziran, pengurusan stok lebih teratur dan latihan yang meningkatkan kemahiran pekerja boleh membantu perusahaan beroperasi dengan lebih cekap.
Sokongan pembangunan perusahaan perlu memudahkan perubahan tersebut dan menghasilkan peningkatan prestasi yang dapat diukur.
Dalam masa yang sama, pengecualian kepada PMKS tidak seharusnya menyebabkan kebajikan pekerja terpinggir.
Ruang penyesuaian yang diberikan kepada perniagaan sepatutnya digunakan untuk meningkatkan kemampuan membayar gaji lebih baik pada masa hadapan.
Jika tidak, sebahagian pekerja mungkin terus menghadapi kos kehidupan yang sama tanpa menikmati peningkatan pendapatan yang setara.
Pelaburan besar mesti menghasilkan pekerjaan berkualiti
Pada peringkat negara, pembangunan industri bernilai tinggi perlu menyokong hubungan antara produktiviti dengan kesejahteraan rakyat.
Belanjawan 2027 mengetengahkan peluang dalam sektor semikonduktor, kecerdasan buatan (AI), tenaga baharu dan ekonomi digital, di samping usaha memperkukuh perusahaan tempatan.
Namun, manfaat pelaburan dalam sektor berkenaan tidak seharusnya terhenti pada jumlah modal yang diumumkan.
Pelaburan perlu diterjemahkan kepada peluang pekerjaan mahir, pembangunan pembekal tempatan dan penguasaan teknologi.
Sebuah syarikat Malaysia yang memperoleh kepakaran baharu mempunyai peluang lebih besar untuk berkembang, mendapatkan kontrak dan menawarkan pekerjaan berkualiti.
Begitu juga dengan pekerja. Latihan dan peningkatan kemahiran sepatutnya membuka peluang memperoleh pendapatan lebih tinggi, bukan sekadar menambah bilangan sijil penyertaan.
Oleh itu, kejayaan pembangunan perlu dinilai berdasarkan hasil sebenar.
Pelaburan yang diluluskan mesti dibezakan daripada projek yang sudah beroperasi. Begitu juga jumlah peserta latihan perlu dibezakan daripada bilangan pekerja yang benar-benar menggunakan kemahiran baharu dan menikmati peningkatan pendapatan.
Rakyat mahu melihat hasil bukan sekadar pengumuman
Tadbir urus menjadi penentu kepada keseluruhan usaha ini.
Setiap program yang dibiayai wang awam perlu mempunyai sasaran, tempoh pelaksanaan dan pelaporan hasil yang jelas.
Ketirisan serta kelewatan boleh mengecilkan manfaat kepada rakyat walaupun peruntukan yang diumumkan mencecah berbilion ringgit.
Belanjawan 2027 masih perlu melalui ujian pelaksanaan.
Kejayaannya akan dapat dilihat apabila rakyat mampu membeli keperluan tanpa terus mengorbankan simpanan, perusahaan berkembang melalui peningkatan produktiviti dan pelaburan berjaya membina kepakaran tempatan.
Di sinilah kekuatan Ekonomi MADANI perlu dibuktikan, iaitu melalui kemampuan Malaysia mencipta nilai ekonomi dan memastikan rakyat turut menikmati hasilnya.
Wang tambahan mungkin memberi kelegaan hari ini. Namun, kekuatan ekonomi yang dibina akan menentukan sama ada kelegaan itu mampu bertahan untuk tahun-tahun mendatang.
Akhirnya, rakyat tidak menilai kejayaan belanjawan hanya melalui angka berbilion ringgit yang diumumkan.
Mereka menilainya melalui satu perkara yang lebih dekat dengan kehidupan seharian, iaitu berapa banyak wang yang masih berbaki dalam poket selepas semua keperluan dibayar. - DagangNews.com
