Kuala Lumpur: Rakyat Sabah yang berkemahiran terpaksa meninggalkan negeri itu akibat kadar gaji yang rendah dan kekurangan peluang pekerjaan, kata Ahli Parlimen Kota Belud, Isnaraissah Munirah Majilis.
Ketika membahaskan isu tersebut dalam sidang Dewan Rakyat pada Isnin (5 Mei), beliau berkata ramai rakyat Sabah yang berkelayakan dan berbakat dalam bidang masing-masing tidak mempunyai pilihan selain berhijrah ke Semenanjung Malaysia atau ke luar negara demi kehidupan yang lebih baik.
“Walaupun ada kekosongan jawatan di Sabah, gaji yang ditawarkan jauh lebih rendah berbanding tempat lain. Ini disokong oleh data Jabatan Perangkaan yang menunjukkan perniagaan di Sabah secara konsisten menawarkan kadar gaji antara yang terendah di negara ini,” katanya.
window.googletag = window.googletag || {cmd: []};googletag.cmd.push(function() {googletag.defineSlot('/22826383987/dailyexpress_inline', [1, 1], 'gpt-passback').addService(googletag.pubads());googletag.enableServices();googletag.display('gpt-passback');});Akibatnya, katanya, adalah ekonomi tempatan lemah dan jurang pembangunan semakin melebar, dalam mana golongan profesional muda tidak dimanfaatkan sepenuhnya atau terus berhijrah ke kawasan lain.
Isnaraissah turut menyebut peningkatan persaingan daripada pekerja asing sebagai satu lagi tekanan, khususnya dalam sektor yang memerlukan kemahiran teknikal, sambil menegaskan keperluan melindungi tenaga kerja tempatan menerusi dasar jangka panjang yang mengutamakan bakat rakyat Malaysia.
Mengulas punca struktur masalah tersebut, beliau menyatakan pelaburan Malaysia dalam bidang penyelidikan dan pembangunan (R&D) masih tidak mencukupi.
Katanya, nisbah sekarang ini — di mana 59 peratus dana R&D datang daripada kerajaan dan hanya 41 peratus daripada sektor swasta — tidak mencerminkan model yang seimbang atau mampan.
“Bandingkan dengan Singapura, di mana mereka membelanjakan 2 peratus daripada KDNK untuk R&D, kebanyakannya disumbang oleh sektor swasta. Kita hanya pada kadar 1 peratus, dan sumbangan sektor swasta di sini masih terhad,” katanya.
Beliau turut mendesak pembaharuan segera dalam ekosistem Pendidikan dan Latihan Teknikal dan Vokasional (TVET) serta pendidikan STEM, khususnya di Sabah.
Sistem ini, katanya, perlu lebih menarik, interaktif dan mudah diakses — bukan hanya di bandar tetapi juga di kawasan luar bandar dan pedalaman.
Isnaraissah turut mempersoalkan fokus berterusan kerajaan terhadap model luar seperti Jepun dan Korea melalui dasar “Pandang ke Timur” sedangkan wilayah timur Malaysia sendiri masih terpinggir.
“Kenapa kita perlu melihat ke Timur Jauh sedangkan Timur kita sendiri — Sabah dan Sarawak — kaya dengan sumber tapi masih belum dibangunkan sepenuhnya?” soalnya, menyentuh kedudukan strategik Sabah, tanah yang subur, kekayaan mineral serta potensi ekonomi hijau dan biru negeri itu.
Beliau juga membangkitkan isu perdagangan karbon dan menggesa kerajaan Persekutuan memperjelas status hak Sabah terhadap hasil kredit karbon, sambil menyatakan kekaburan isu itu menyekat keupayaan negeri untuk meraih manfaat daripada sumber alam semula jadinya.
Bagi menangani ketidaksamaan struktur ini, Isnaraissah menyeru agar peruntukan untuk Sabah dalam Rancangan Malaysia Ke-13 (RMK13) ditingkatkan secara signifikan, khususnya untuk infrastruktur, pendidikan, sambungan digital dan pemodenan industri.
Beliau turut memberi amaran bahawa kebergantungan berlebihan terhadap negeri-negeri seperti Pulau Pinang, Johor dan Selangor — yang digambarkan sebagai “penjana ekonomi utama” negara — boleh mendedahkan Malaysia kepada gangguan perdagangan global seperti tarif timbal balik daripada kuasa besar dunia.
“Pembangunan perlu lebih seimbang di semua wilayah. Setiap negeri, termasuk Sabah, mempunyai ekonomi dan pasaran unik. Kita tidak boleh terus membina negara ini di atas bahu beberapa negeri sahaja,” katanya.
