TAWAU: Ahli Dewan Undangan Negeri (Adun) Sri Tanjong, Justin Wong pada Sabtu mengemukakan lapan cadangan konkrit bagi menangani krisis bekalan air, susulan fenomena El Niño yang semakin buruk sehingga menyebabkan paras air empangan di seluruh negara berada pada tahap membimbangkan.
Beliau turut menggesa Kerajaan Sabah supaya segera melaksanakan langkah jangka pendek dan sederhana bagi mengelakkan rakyat sekali lagi berdepan masalah gangguan bekalan air.
Menurutnya, daripada 49 empangan utama di Semenanjung Malaysia dan Labuan, sebanyak 12 empangan kini masing-masing berada pada tahap berjaga-jaga, amaran dan kritikal, malah keadaan keseluruhan sudah menunjukkan tanda bahaya dan membuktikan bahawa ancaman kekurangan bekalan air ketika musim kemarau kini tidak boleh dipandang ringan.
Katanya, Jabatan Meteorologi Malaysia sebelum ini sudah memberi amaran bahawa kesan El Niño mungkin berterusan sehingga awal 2027 dengan keadaan suhu yang lebih tinggi serta taburan hujan lebih rendah daripada biasa di seluruh negara, dan boleh menyebabkan keadaan kemarau bertambah buruk.
“Ini bermakna musim kemarau bukan sekadar berlaku selama satu atau dua minggu, sebaliknya boleh berlarutan selama beberapa bulan,” katanya.
Beliau berkata, Tawau kini mempunyai 53,133 pengguna bekalan air berdaftar, dengan pengeluaran bekalan air harian biasa kira-kira 130 juta liter, sedangkan permintaan sebenar mencecah 142 juta liter, yang bermakna terdapat kekurangan semula jadi sebanyak 12 juta liter sehari.
Katanya, keadaan diburukkan lagi dengan kadar Air Tidak Berhasil (NRW) yang setinggi 68 peratus.
Justin berkata, walaupun Projek Bekalan Air Tawau Fasa III bernilai RM450.5 juta dijangka membantu menangani masalah itu, kerajaan negeri masih perlu menangani masalah kebocoran paip lama yang serius serta kekurangan kemudahan penyimpanan air.
“Catuan bekalan air secara berkala setiap bulan di Tawau, Kunak dan Semporna sudah menjadi perkara biasa, manakala kawasan seperti Sebatik pula sering mengalami gangguan bekalan air untuk tempoh yang panjang.
“Kerajaan mengatakan peruntukan disediakan setiap tahun untuk menambah baik keadaan, tetapi jurang antara data rasmi dengan pengalaman sebenar rakyat masih begitu besar. Persoalannya, adakah kerajaan sudah bersedia dengan pelan tindakan menyeluruh yang merangkumi langkah jangka pendek, sederhana dan panjang?,” soalnya.
Sehubungan itu, Justin menggesa Kerajaan Negeri supaya segera menggubal dan melaksanakan “Pelan Kecemasan Keselamatan Bekalan Air Tawau”, dengan lapan cadangan iaitu:Mewujudkan mekanisme amaran awal paras air yang jelas, dengan menetapkan empat tahap iaitu normal, berjaga-jaga, amaran dan bahaya bagi sumber air mentah utama, serta menyiarkan secara berkala paras air dan status keselamatan bekalan air kepada orang awam;Membuat persediaan awal bagi sumber air alternatif dan simpanan air kecemasan, supaya rakyat tidak tiba-tiba berdepan gangguan bekalan air berpanjangan apabila sumber air mentah berada pada tahap kritikal;Mempercepatkan penggantian dan pembaikan paip air lama, serta berusaha bersungguh-sungguh mengurangkan kadar NRW yang mencecah 68 peratus, supaya air terawat tidak hilang begitu sahaja akibat kebocoran;Meningkatkan kapasiti simpanan air strategik di setiap kawasan, khususnya dengan menambah kemudahan penyimpanan air di kawasan yang sering mengalami gangguan bekalan air bagi meningkatkan daya tahan sistem bekalan air;Menerbitkan laporan kemajuan bulanan Projek Bekalan Air Tawau Fasa III, termasuk kemajuan fizikal, penggunaan peruntukan, pencapaian setiap peringkat utama serta risiko kelewatan yang berpotensi, supaya projek dapat dipantau oleh orang awam;Mengkaji kemungkinan mengoperasikan kemudahan yang telah siap lebih awal, tanpa perlu menunggu keseluruhan projek siap sepenuhnya. Setiap komponen yang telah matang dan sedia digunakan hendaklah mula beroperasi secepat mungkin bagi memberi manfaat kepada rakyat;Memberi keutamaan kepada kawasan pulau dan pedalaman Tawau, dengan memasukkannya dalam sistem amaran awal supaya tindakan dapat diambil sebelum keadaan bekalan air menjadi semakin kritikal, dan bukan hanya bertindak selepas krisis berlaku; dan Mengkaji semula keseluruhan susun atur sumber air sedia ada, termasuk menilai sama ada sistem terlalu bergantung kepada satu sumber air, di samping meneroka dan membangunkan pelbagai sumber air alternatif bagi menangani masalah kekurangan sumber air dari peringkat akar umbi.
